หวังต้าหลิง: สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งประเทศไทยกำลังฆ่าผู้ลี้ภัย (67) – เสียงเรียกร้องความยุติธรรม

หวังต้าหลิง: สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งประเทศไทยกำลังฆ่าผู้ลี้ภัย (67) – เสียงเรียกร้องความยุติธรรม

ในปี 2556 ฉันไปประเทศไทยเพื่อยื่นขอลี้ภัยทางการเมืองในสหรัฐอเมริกาผ่านทางข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัย ในเวลานั้น ข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยได้ให้คำมั่นสัญญากับทั่วโลกว่าจะปกป้องและให้ที่อยู่อาศัยใหม่แก่ผู้ลี้ภัย ตั้งแต่ปี 2557 ข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยได้สมรู้ร่วมคิดกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ไม่เพียงแต่ปฏิเสธที่จะให้ที่อยู่อาศัยใหม่แก่ฉันเท่านั้น แต่ยังพยายามทำร้ายฉันมานานกว่า 11 ปีแล้ว

เนื่องจากข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยและพรรคคอมมิวนิสต์จีนวางยาพิษในอาหารของฉันมาเป็นเวลานาน ฉันจึงมีอาการเวียนศีรษะ อ่อนเพลีย ปัสสาวะบ่อย และท้องเสีย ทำให้ฉันไม่สามารถเดินทางไกลได้ นอกจากนี้ หนังสือเดินทางของฉันก็หมดอายุไปนานแล้ว ดังนั้นฉันจึงต้องอยู่แต่ในประเทศไทย

ตอนนี้ฉันกำลังขอลี้ภัยในประเทศไทยมานานกว่า 12 ปีแล้ว ชีวิตของคนเรานั้นมีจำกัด แม้ว่าฉันจะไม่ถูกพวกเขาฆ่า ชีวิตของฉันก็จะถูกพวกเขาทำลายไปอยู่ดี สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) ต้องให้คำตอบ ให้ทางออก และจัดหาที่อยู่อาศัยใหม่ให้ฉัน!

ฉันหวังว่าจะมีประเทศที่ยุติธรรม องค์กรที่ยุติธรรม และบุคคลที่ยุติธรรมในโลกนี้ ที่จะร่วมกันเรียกร้องความยุติธรรม!

เขียนโดย หวัง ต้าหลิน (หมายเลขผู้ลี้ภัย: 815-13C01255) ในกรุงเทพฯ ประเทศไทย วันที่ 14 มกราคม 2569

แนบมาด้วย: ลิงก์ไปยังบทความ 66 บทความแรก  https://igdb4pss2.blogspot.com/

บทความด้านบนนี้แปลโดยใช้ซอฟต์แวร์เครือข่ายต่อไปนี้เป็นข้อความต้นฉบับ   以上文章用网络软件翻译以下是原文。

汪达林：联合国难民署泰国办事处在谋杀难民（67）——呼唤正义的呐喊

2013年，我到泰国向联合国难民署申请去美国政治避难，当时难民署向全世界承诺要保护安置难民，2014年起，难民署就跟中共勾结，不仅不安置我还谋害了我11年多时间。

由于难民署和中共长期在我吃的食物里下毒，我被它们毒的头晕、全身乏力、尿频、腹泻等，完全不能出远门，加上我的护照早已过期，所以我只能待在泰国。

现在我在泰国申难已有12年多时间，一个人的生命是有限的，这样下去即使我不被它们害死，我的生命也会被它们耗尽，现在难民署必须给我一个答复，必须给我一个出路，必须安置我！

希望世界上能有正义的国家，正义的组织，正义的个人，发出正义的呼声！

汪达林（难民号码：815-13C01255），2026年1月14日写于泰国曼谷。

附：前66篇文章链接。https://igdb7pss3.blogspot.com/